Het water

Gepubliceerd op 12 oktober 2025 om 15:45

 

Het water

 


Roerloos zit ik aan de waterkant. Het water ademt koelte, draagt de geur van gras en zomers die onherroepelijk voorbij zijn. In de mist tussen riet en wolken verschijnen contouren: schaduwen van wie ik ooit was. Een lach, een stem, een hand die de mijne vasthield.

Ik strek mijn arm, laat mijn vingers door het spiegelende oppervlak gaan.

Heel even lijken zij terug te keren, herinneringen, dierbaren, bijna tastbaar.

Dan trekt een rimpeling het beeld uiteen. De vormen verdwijnen, maar hun wezen blijft.

In mijn hart groeit de zekere rust dat het verleden niet verdwijnt, maar in mij voortleeft.

 

 

JB

Reactie plaatsen

Reacties

Ans van der Pol
3 maanden geleden

Herkenbaar