Kleur
Stofdeeltjes dansten in het late middaglicht. Ze poetste niet meer zo hard, sinds hij weg was.
Lara’s stemmetje klonk helder en nieuwsgierig als altijd:
“Oma, waarom worden de bladeren bruin?”
Oma glimlachte even. Iets met fotosynthese, wist ze.
“ Omdat de kleur op raakt, als de zon haar warmte verliest “
Lara’s blik rustte op opa’s foto.
“ En war is opa nu?”
Oma slikte even. “ Daar waar kleur nooit op is”
“Kunnen we daarheen?”
Oma draaide zich naar het raam.
“ Ooit, beertje, maar nu nog niet”
Lara dacht even na, pakte haar kleurpotloden.
“ ik ga een tekening maken, met een regenboog”
JB
Reactie plaatsen
Reacties
👍