De late vlinder
Het is tijd!” zong de Zomer. "We moeten gaan"
Vlinders fladderden bijeen, hun vleugels licht en kleurrijk.
Alleen een kleine witte vlinder, verscholen achter een late zonnebloem, bleef achter.
Ze dwarrelde door de herfst, danste op rode bladeren, en wipte vrolijk op een paddestoel.
In de winter bibberde ze toen de sneeuw op haar dunne vleugeltjes viel en en toen het kerst werd zat ze dagenlang in een mooi versierde kerstboom.
In de lente wilde ze de ze bloemen wakker maken maar, oh, wat was ze moe.
" Volgend jaar ga ik toch maar met de Zomer mee" gaapte ze
JB
Reactie plaatsen
Reacties
Leuk.