Nadenkend glijden haar ogen over zijn gezicht. Ze wijst naar de rimpels op zijn wangen en voorhoofd.
“Wat zijn dat, opa?”
Hij glimlacht.
“ dat, mijn kind, zijn de reizen die ik gemaakt heb”
“ Echt? Voorzichtig raakt ze een kleine rimpel aan.
“ Waar ging je hier heen?”
“ Toen was ik onderweg naar het ziekenhuis, toen jij geboren was”
Haar vingertje volgt de grootste diepste rimpel.
“ En deze?”
Zijn blik dwaalt even af.
“ Die reis moet ik nog afmaken, beertje. De bestemming is waar oma nu al is”
Ze trekt zijn wangen glad.
“ Zo, nu hoef je nooit meer weg opa”
JB
Reactie plaatsen
Reacties
👍