Het was nog warm voor half september.
Toch voelde ze de kriebels al weer. Novemberkriebels, noemde ze die.
Sinds dat ene weekend van Halloween, jaren geleden.
Een mistig weekend, met tranen die nooit meer op zouden raken.
Vandaag zat ze buiten, in de late avondzon onder de kastanjeboom die met tegenzin zijn eerste blaadjes losliet.
Zo moet het voelen, dacht ze. Als je het leven los moet laten terwijl het gewoon doorgaat.
Het eerste weekend van november plakt ze de gedroogde blaadjes in een boek, naast de foto’s van een oude man.
Ze glimlacht. Voor het eerst in jaren.
JB
Reactie plaatsen
Reacties