Opa
Nora zat babbelend onder de oude appelboom.
“Met wie praat je daar vroeg haar moeder.
“Met opa,” zei Nora.
Moeder slikte even.
“Hij zegt dat je niet zo moet piekeren, en dat hij je nog steeds hoort zingen.”
Er rolde een traan over mama’s wang.
Elke middag sprak Nora met hem, luisterde naar zijn verhalen, en lachte om zijn grapjes.
Mama liet haar maar, ze miste haar opa natuurlijk.
Op een avond zei opa: “Kijk es in de schuur, kleine Nora”
Daar stond een klein muziekdoosje.
Toen Nora het opende, speelde het lied dat opa altijd voor haar zong.
JB
Reactie plaatsen
Reacties
Mooi 👍